Als ik later groot ben… 

7 mrt 2019

Als je jong bent weet je precies wat je wilt.

Je weet wat je fijn vindt om te doen, wat je wel en niet lust, wat je later wilt worden en waar je goed in bent. Je hebt zo je schatten, bent onbevangen en trots!

Dit verandert als je ouder wordt. Je gaat je aanpassen en uiteindelijk kun je moeilijk antwoord geven op de volgende vragen; 

  • Wat zijn jouw schatten? 
  • Waar ben jij trots op?
  • Waar ben je heel goed in?  

Door alle conditioneringen is het kind in jou verdwenen of latent aanwezig ergens op de achtergrond. 

Dat is best jammer, want dit kind kan je veel vertellen over wie je bent en wat je werkelijk wil.  Mocht je nog een goed gesprek kunnen voeren met dit kind, dan zou het bijvoorbeeld het volgende kunnen vertellen. 

SchattenJe schatten zijn vaak je speelgoed. Mijn generatie vond knikkeren heel hip en happening, dus mijn knikkers waren heilig. Uren kon ik staren naar de kleurtjes in de glazen ballen. Ik genoot van het geluid als ze tegen elkaar aan tikten in het speciale knikkerzakje. Soms kon ik nieuwe knikkers kopen en die waren dan lange tijd het meest speciaal. Het deed ook oprecht zeer als ik verloor en iemand anders mijn schatten uit het knikkerpotje graaide. Dat was direct ook een motivatie om ze terug te winnen!  

TrotsAls kind kon je super trots zijn op je prestaties. Als je de rekensommen goed had gedaan, kreeg je een sticker of een stempel in je schriftje of op het kartonnen kaartje wat je op je tafeltje had liggen. De juf of meester schreef soms: ‘ga zo door’ of ‘keurig gedaan Inge!’ En op die leeftijd was je dan alleen maar trots. Er was geen verwijt naar jezelf dat keurig niet goed genoeg was. Ook vond je ‘ga zo door’ geen reden om nog harder te gaan werken. Nee, je ging gewoon zo door. Het was immers goed genoeg en je kon trots zijn op jezelf. Je was tevreden met jezelf en huppelde naar huis met het schriftje in je hand. Trots liet je je gestempelde of geschreven trofee aan je moeder of vader zien. En als je geluk had, waren ook zij diep onder de indruk van je resultaat.   

Heel goed: En dan waren er ook nog de activiteiten waar je echt goed in was. Zelf was ik heel goed in rolschaatsen en kleuren. Urenlang ging ik met vriendinnen uit de straat rolschaatsen. Met oranje stenen kleurden we complete dorpen op het asfalt van onze doodlopende straat. We maakten onze eigen regels en hadden overal winkeltjes voor. Als het regende zat ik op mijn kamer te tekenen. Heerlijk was dat en ik vond het prachtig wat ik maakte. Ik kon verwonderd naar het resultaat kijken en was oprecht dankbaar dat mijn handen dat konden creëren. 

Als je dit zo leest, heb jij ook vast je herinneringen. Misschien moet je iets langer nadenken maar als je eenmaal begint, zal je ontdekken dat je zo weer in dat onbevangen en enthousiaste gevoel van vroeger zit.  

Nu: Maar nu even naar het hier en nu. Stel je volwassen zelf eens de hierboven genoemde vragen.  Lukt het niet om er antwoord op te geven? Kom je ook niet meer bij dat goede gevoel als je denkt aan je bestaan van nu? Helaas ben je niet de enige… 

Die onbevangenheid die je als kind had, ben je vaak kwijt. Voordat je 10 jaar bent, heb je geleerd om je aan te passen. Je volgt niet meer wat jezelf graag wilt, maar je gaat je conformeren aan de verwachtingen van anderen.

Je gaat de overtuigingen van ouders, juffenmeesters en anderen aannemen als zijnde waarheid. Je laat je schatten afpakken, vertaalt trots naar arrogantie en wat je ook doet, je hebt heel vaak het gevoel dat het niet goed genoeg is. En zo leg je de lat steeds hoger en hoger…. 

Pijnlijk, maar waar. Veel volwassenen staan zo in het leven. Ze weten niet meer wat hun eigen waarheid is. En om die reden hebben ze geen idee meer wat ze leuk vinden en waar ze blij van worden. Klinkt wellicht cliché maar het is een van de grootse oorzaken van depressie, stress, burn-out en nog meer (psychische) ellende.  

Ik ga vaak met cliënten op zoek naar wat er is gebeurd, waardoor ze de antwoorden op de vragen niet meer kunnen geven. Waarom was – en is aanpassen beter dan je eigen weg blijven bewandelen? 

Als ze daar een antwoord op kunnen geven, valt er een hele geldautomaat aan kwartjes en gaan ze zo blij als een kind weer terug naar hun werkplek. Ik hoef jou vast niet uit te leggen wat de invloed daarvan is op collega’s en werkprestaties. 

En nu jij…. Kan jij in volle overtuiging en in een keer vertellen wat jouw schatten zijn? Waar je oprecht trots op bent? En waar je echt goed in bent…? Of is er iets gebeurd waardoor je gelijk denkt ‘Ik heb geen bijzondere kwaliteiten’, ‘Ja maar, een ander is toch beter. Wie wil er nu naar mij luisteren!’ of ‘Ik heb nog niet genoeg gestudeerd…’ 

Ik ben benieuwd, dus let me know! 

 Meer weten? Of wil je met ons ontdekken wat jouw antwoorden zijn? Mail naar: info@krachtigmens.nl

Wat zegt
Vrouw (41) - Docent ROC Midden Nederland

“November 2016 … ik zat er helemaal doorheen. Alles was me te veel, de chaos in mijn hoofd, mijn to-do lijstjes, mijn werk, mijn kinderen, mijn relatie, mijn eigen gedachten. Wat een ellende! Wat een puinhoop! En ik bleef maar doorgaan want in mijn ogen was er geen andere optie. Tot het moment dat ik…

Lees verder

Waarom Krachtig Mens? Omdat je gedoe wilt verhelpen en voorkomen op de werkvloer.

Gedoe ontstaat vaak door afname van vitaliteit. Hierdoor stijgt vaak ook het ziekteverzuim. En dat wil je voorkomen want weet jij hoe hoog de kosten voor verzuim bij jouw organisatie? Ziekteverzuim kost werkgevers in Nederland 11,5 miljard per jaar. Dat is ongelofelijk zonde! Het een leidt tot het ander. Gezonde en vitale medewerkers leiden tot een gezonde flow in jouw organisatie. En dus ook gezonde financiele resultaten. Als HR-manager, casemanager, werkgever, bedrijfsarts, zet jij je vast ook in om het verzuim en zo laag en kort mogelijk te houden.

Voor wie? Hét aanbod